Ο πελάτης και οι ιστορίες του!!

Αναρωτιόμουν τι κείμενο να γράψω… Είναι αυτό που λέμε να μην στερέψει το συγγραφικό ταλέντο (χαχαχα!). Διαπίστωσα ότι έχω πολλές ιστορίες από πελάτες να σας διηγηθώ. Άλλοτε αστείες και άλλοτε όχι.
Ας ξεκινήσουμε με το βασικό θέμα που έχουμε όλοι όσοι εργαζόμαστε σε παντοπωλεία: Δεν είμαστε γιατροί αλλά ούτε ψυχολόγοι. Δεν πέρασα ούτε απ’ έξω από την Ιατρική Σχολή…Ειλικρινά!
Όταν έρχεται ένας πελάτης να ζητήσει κάτι συνήθως μας λέει και για ποιο θέμα το θέλει και τι πρόβλημα υγείας έχει. Αυτό γίνεται κυρίως στα βότανα και στα προϊόντα χαρουπιού, όπως και στα προϊόντα χωρίς γλουτένη. Όμως, πολλές φορές μας αναφέρουν το πρόβλημα και μας ζητάνε το θεραπευτικό προιόν, λες και είμαστε γιατροί και ξέρουμε την θεραπεία. Ξαναλέω, δεν έχουμε καμία σχέση. Πολλοί άνθρωποι πηγαίνουν στην εναλλακτική ιατρική και ψάχνουν βότανα και άλλου είδους πράγματα αλλά δεν τα γνωρίζουμε. Εμείς γνωρίζουμε βιωματικά αυτά που μας βοηθάνε και οι ίδιοι οι παραγωγοί που μας ενημερώνουν για την ευεργεσία κάποιων προϊόντων που το ‘χουν ψάξει και δεν είναι αερολογίες.
Θα σας πω ένα ιδιαίτερο γεγονός. Πριν 3 χρονιά είχαμε μια πελάτισσα μεγάλης ηλικίας που αγόραζε χαρουπόμελο. Ήξερα κάθε εβδομάδα που θα ερχόταν στο κέντρο του Ηρακλείου, θα περνούσε να προμηθευτεί. Απέναντι μας τότε είχαμε φαρμακείο και θα πήγαινε να πάρει και τα φάρμακα της. Η συγκεκριμένη κυρία μας είχε πει ότι έχει οστεοπόρωση ότι έκανε φαρμακευτική αγωγή και έπαιρνε και το χαρουπόμελο καθημερινά για να την βοηθήσει (που αν θέλετε την γνώμη μου καλά έκανε, αφού αποδεδειγμένα το χαρουπόμελο έχει τριπλάσια ποσότητα ασβεστίου από το γάλα). Το πρόβλημα παρουσιάστηκε όταν ο Φαρμακοποιός με ενημέρωσε ότι θέλει να κόψει από μόνη της τα χάπια οστεοπόρωσης και προσπαθούσε να την πείσει να μην το κάνει. Μου το είπε διότι ήξερε ότι ήταν πελάτισσα μου και ότι είχαμε καλές σχέσεις με την γυναίκα και θεώρησε ότι ήταν καλό να της μιλήσω. Απορία μου ήταν γιατί να μιλήσω εγώ μαζί της γι’ αυτό το θέμα. Ο φαρμακοποιός μου εξήγησε ότι θέλει να σταματήσει να παίρνει τα φάρμακα και να πίνει μόνο χαρουπόμελο γιατί πιστεύει ότι είναι καλύτερα λόγω αυτού, ενώ επιπρόσθετα το χαρουπόμελο είναι πιο οικονομικό από τα χάπια της οστεοπόρωσης. Να διευκρινίσω ότι η κυρία φαινόταν ότι έχει προχωρημένη οστεοπόρωση, το ανακάλυψε και αργά και η αγωγή της ήταν δυνατή. Δε λέω ότι το χαρουπόμελο δεν την βοήθησε, εννοείται το πιστεύω αλλά σ’ ένα με δύο μήνες δεν κάνει θαύματα και δεν δρα το ίδιο την ισχυρή φαρμακευτική αγωγή που έπαιρνε. Μετά από αρκετή συζήτηση την πείσαμε ότι δεν είναι σωστή η λύση να σταματήσει την αγωγή της και για ότι σκέπτεται να κάνει να μιλάει πρώτα με τον γιατρό της.

Υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων που ψάχνουν εναγωνίως ένα προϊόν να τους κάνει καλό, και όταν τους ρωτάς: «Για ποιο θέμα το χρησιμοποιείτε εσείς;» (κλασσική ερώτηση γιατί θέλουμε να ξέρουμε τι χρήση που έχουν),μπορεί να βάλουν τα κλάματα και να μας πουν την δική τους ιστορία. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι ευχαρίστα αυτά και μας ρίχνουν και ψυχολογικά. Ο πατέρας μου πάντα μου έλεγε ότι ο παντοπώλης και ο περιπτεράς είναι οι ψυχολόγοι της γειτονιάς. Στην αρχή δεν τον πίστευα αλλά έτσι είναι. Για κάποιο λόγο μας εμπιστεύονται ακόμα και να μην μας γνωρίζουν, μας ενημερώνουν για όλα.
Από την άλλη, υπάρχουν και πολλές αστείες περιπτώσεις που μας έχουν τύχει. Για παράδειγμα αστείες περιπτώσεις θεωρώ εκείνες που έρχονται στο χώρο σου και θέλουν να σου προτείνουν με τόσο πάθος ένα προμηθευτή/παράγωγο που έχουν ακούσει αλλά δεν θυμούνται πως τον λένε και από ποιο χωριό είναι αλλά ούτε καν το προϊόν το ίδιο. Αντιθέτως, εάν τα θυμόντουσαν καλά θα μας βοηθούσαν με το να μας ενημερώνουν για καινούρια προϊόντα. Αλλά η προσπάθεια της αόριστης παθιασμένης περιγραφής εκείνη τη στιγμή, φαίνεται λίγο «όμορφα» αστεία.
Μαθαίνουμε για ιστορίες τους, θέματα οικογενειακά, υγείας, νύφες –πεθερές και δεν είναι αυτό το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι όταν πρέπει να πεις την γνώμησου, διότι την ζητάνε, και εσύ απλά προσπαθείς γενικά και αόριστα να είσαι ουδέτερος.
Ας μην πω καλύτερα και για τις πολιτικές συζητήσεις που ακόμα και οι τουρίστες μας ρωτάνε για τα πολιτικά και όχι μόνο οι Έλληνες. Και να είμαι απόλυτα ειλικρινής, πείτε με περίεργη πείτε ότι θέλετε, οι πολιτικές συζητήσεις πάντα μου άρεσαν, άλλωστε έχει μείνει το μικρόβιο από αυτό που σπούδασα. Αλλά το θέμα είναι πώς να πείσεις ή να συζητήσεις με μεγάλους ανθρώπους που απλά δεν θέλουν να σε ακούσουν αλλά θέλουν να τα πουν και εσύ απλώς να συμφωνήσεις. Δύσκολες περιπτώσεις εκείνοι οι πελάτες γιατί δεν είμαι από τους ανθρώπους που δεν μιλάω…
Ακόμα, να μην ξεχάσω να σας πω ότι οι πελάτες εννοείται και μας δίνουν συνταγές για τον δικό τους τρόπο μαγειρέματος και εννοείται ότι τους λέμε και εμείς. Εάν, δε, υπάρχουν και αρκετοί μέσα στο κατάστημα τότε ξεκάνει μια συζήτηση τι να μαγειρέψει η κάθε κυρία και πως ακριβώς να το κάνει με πλήρη περιγραφή της διαδικασίας μαγειρέματος. Όπως και εάν δουν ένα καινούριο κωδικό, αλίμονο μου εάν δεν το έχω μαγειρέψει, δεν το έχω σερβίρει (αν είναι γλυκό) και με ποια διαδικασία, καθώς οι ερωτήσεις είναι καταιγιστικές. Έτσι και αλλιώς, όλα αυτά γίνονται πριν μπουν στο χώρο μας αλλά, ειλικρινά, πολλές φορές σκέφτομαι «φαντάζεσαι να το έβαζα χωρίς δοκιμή στο κατάστημα;».
Το σίγουρο είναι ότι κάθε πελάτης έχει και μια ιστορία και ίσως με τον καιρό μια μοναδική ιστορία να σας την παραθέτω με ένα κείμενο,καθώς,πιστέψτε με, ένα κείμενο για όλες δεν φτάνει. Πάντως όλοι τους είναι εξαιρετικοί και τους ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη!

Σας φιλώ,
Άννα

Με ετικέτα: ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *